Jak postrzegamy narody?

9 lutego 2015 | Kategoria: Cechy, Epopeje | Tagi: , ,

Jak postrzegamy narody? Każdy naród posiada jakieś cechy charakterystyczne, po których jest rozpoznawany. Szczególnie dostrzega je obcokrajowiec zwiedzający dany kraj. Kojarzymy na przykład Niemców z porządkiem, Rosjan ze świetnymi naukowcami, ale i osobami, mogącymi wypić duże ilości mocnego alkoholu; Anglików uważamy za flegmatyków, Francuzów za romantyków, Japończyków za pracoholików. Wymieniać można bez końca. A z czym kojarzeni są Polacy? Za granicą jedni uważają nas za dobrych i uczciwych pracowników. Inni wystrzegają się nas, uważając, że każdy Polak to złodziej. Tworzą się różne stereotypy, niekonieczne prawdziwe. Niestety każdy z nas ma skłonność do oceniania narodu na podstawie zachowania pojedynczych osobników. Jeśli spotkamy rozrabiających w Krakowie Anglików uznamy, że wszyscy Anglicy są tacy. Opinia taka jest krzywdząca. Aby można było coś powiedzieć o jakimś narodzie trzeba go najpierw lepiej poznać. Przeanalizujmy, z czym kojarzeni są Polacy zarówno przez obcokrajowców jak i rodaków. W poniższych artykułach skupimy się jednak na cechach negatywnych.

0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

Jacek Soplica, bohater cierpiący za swoje grzechy

9 lutego 2015 | Kategoria: Epopeje | Tagi: , , ,

Jacek Soplica, bohater cierpiący za swoje grzechy Moim zdaniem bardzo ciekawą postacią w Panu Tadeuszu jest Jacek Soplica, znany wszystkim jako ksiądz robak. Wydawałoby się iż jest to prawdziwy chrześcijanin, który od zawsze postępował według zasad wiary, co więcej od samego początku był bardzo religijny. Jednakże za młodu, był on bardzo zakochany w córce pewnego szlachcica, z która miał dziecko, dzieckiem tej pary był tytułowy Tadeusz. Wspomina on także to co robił za młodu, gdy posiadał ziemię. Bawił się wtedy i hulał, nie zwracają uwagi na konsekwencje. Ponadto rzeczą której najbardziej żałuje było zabicie Stolnika, które zabił zupełnie przez przypadek. Wycelował w niego co prawda bronią, jednakże zrobił to w afekcie, poddany emocją sam nie wiedział jak to zrobił. Zdarzyło się to podczas walki z Moskalami, Ksiądz Robak nie mógł patrzeć na poczynania Stolnika, który z wielkim zaangażowaniem bronił zamku. Jednak na łożu śmierci ukazuje on wielką skruchę, mówiąc iż sam nie może wybaczyć sobie tego co poczynił. Myślę iż to idealny przykład tragicznego bohatera, który zrujnował sobie życie, przez błędy popełnione za młodu. Myślę iż postać ta jest idealną przestrogą dla wielu młodych ludzi, którzy mogą tak jak Jacek Soplica zmarnować sobie całe życie. Mam nadzieje ze już nikt z młodych nie popełni jego błędów. Na pewno ci którzy czytali Pana Tadeusza, będą wiedzieli jak się ich ustrzec.

0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

Pieniactwo

9 lutego 2015 | Kategoria: Cechy | Tagi: , ,

Pieniactwo Pieniactwo to chorobliwa skłonność Polaków, polegająca na wytaczaniu sobie spraw sądowych z byle powodu. Część spraw toczących się w sądach jest z bardzo błahych powodów – koszta sądowe przewyższają niejednokrotnie wartość przedmiotu czy rzeczy, o którą toczy się spór. Na przykład o jabłka, które sąsiad zebrał z naszej działki, o kawałek miedzy. Przykładów można tu mnożyć bez liku. Sprawy takie mogą ciągnąć się latami – uczestnicy czerpią przyjemność z tego, że mogą komuś zrobić na złość.Niestety przykład takiego zachowania idzie z góry. Nasi politycy bardzo dobrze ilustrują tą narodową przywarę. Codziennie w wiadomościach można usłyszeć o procesach, jakie wytaczają sobie nawzajem z błahych powodów. Niestety zamiłowanie do pieniactwa powoduje zablokowanie sądów. Zamiast zajmować się groźnymi przestępstwami muszą się one zmagać ze sporami sąsiedzkimi, często wynikającymi ze zwykłej zawiści. Zachowanie takie niestety również blokuje niektóre inwestycje. Naszą przywarę doskonale zobrazował Aleksander Fredro w Zemście.

0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

Brak kultury jazdy

7 lutego 2015 | Kategoria: Cechy | Tagi: , , ,

Brak kultury jazdy Z jakimkolwiek polskim kierowcą by nie rozmawiać, zawsze usłyszy się, że on jeździ dobrze natomiast wszyscy inni to kiepscy kierujący. Niestety polskim kierowcą ewidentnie brakuje kultury jazdy. Najlepiej obrazuje to sytuacja, gdy ktoś chce skręcić w lewo, gdy z przeciwka nadjeżdża sznur samochodów. Mało kto zatrzyma się by wpuścić takie auto. Wszystkim się spieszy, mimo że ten drobny gest zajmie nam parę sekund. Porównywalna sytuacja to próba zmiany pasa ruchu w korku. Brak kultury jazdy jest widoczny w przypadku, gdy ktoś później ruszy na czerwonym świetle. Niekoniecznie wynika to z jego gapiostwa, jednak na kilkusekundowe opóźnienie inni już reagują wciskając klakson. Brak kultury jazdy to nie tylko używanie klaksonów i rzucanie przekleństw na innych użytkowników ruchu. To również nieprzestrzeganie przepisów prawa ruchu drogowego, łamanie zakazów, parkowanie na miejscach dla niepełnosprawnych, wymuszanie pierwszeństwa przejazdu. W przypadku awarii pojazdu czy też wypadku, mało który kierowca zatrzyma się, aby pomóc.

0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

Nietolerancja

31 stycznia 2015 | Kategoria: Cechy | Tagi: , ,

Nietolerancja Mimo, że w naszych oczach uważamy się za naród niezwykle tolerancyjny, nie jesteśmy tacy. Wystarczy sięgnąć pamięcią do wydarzeń ostatniego stulecia – na przykład nietolerancja w stosunku do Żydów. Uważamy ich za naród gorszy, za naród, który bogaci się na krzywdzie Polaków. Widzimy niestety ich bogactwa, nie dostrzegamy ilości pracy, jaka wkładają, aby to bogactwo zdobyć. Ale nie trzeba sięgać pamięcią wstecz, aby wskazać nam naszą nietolerancję. Nie tolerujemy ludzi o innej tolerancji seksualnej. Odsuwamy się od nich, patrzymy na nich nie jak na normalne osoby, nie oceniamy ich osobowości, lecz patrzymy przez pryzmat „łóżka”. Nie tolerujemy również osób niepełnosprawnych, uważając ich za osoby mniej wartościowe. Wystarczy przyjrzeć się zakładom pracy – trudno tam znaleźć pracownika niepełnowartościowego. Nie tolerujemy inności. Uważamy, że wszyscy powinni być tacy jak my. Każde odstępstwo od utartej normy traktujemy z wrogością. Nasza nietolerancja wychodzi też w sytuacjach, które w naszych oczach stanowią dla nas zagrożenie. Na przykład – gdy ktoś próbuje wybudować dom dla ludzi chorych na AIDS, narkomanów, ludzi, którym w życiu się podwinęła noga, całe miejscowości potrafią się zjednoczyć by zablokować taką budowę.

0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

« poprzednie  

Książka jest napisana perfekcyjnym wręcz językiem. Syf, brud, ubóstwo świata są tu widokiem przedstawionym w taki sposób, że czujemy się niebywale poruszeni. Do gustu przypadł mi również koniec i samo przesłanie, obok którego nikt nie powinien przejść obojętnie - mówiąc w skrócie, coś wspaniałego. Gorąco polecam.

O stronie

Strefa to straszna rzecz strefa żyje, raz wejdziesz do strefy, nigdy się z tego nie wygrzebiesz, to jak narkotyk. A my jesteśmy Stalkerami. My strefą żyjemy, my ją kochamy dzięki niej mamy za co zjeść, napić się mamy za co żyć. Brzmi ciekawie? Z pewnością tak. Dodatkową zachętą jest jeszcze fakt, że z kartki na kartkę jest jeszcze ciekawiej co daje naprawdę zaskakujący efekt końcowy. Sama książka opowiada o Stalkerach - łowcach skarbów, którzy wyruszają do strefy lądowania istot pozaziemskich aby zdobyć zakazane przedmioty, w celu sprzedania ich "na czarno", ot niby zwykła praca aczkolwiek niebywale niebezpieczna, albowiem nie polują na Ciebie tylko władze, ale również i sama strefa. znaki bhp panele, wykładziny, podłogi, płytki