Zbiorowy bohater- szlachta

19 stycznia 2015 | Kategoria: Epopeje | Tagi: , ,

Zbiorowy bohater- szlachta Kolejnym bohaterem w Panu Tadeuszu, jest szlachta, stan ten został przedstawiony na konkretnych osobach. Przecież mamy w tej książce do czynienia z bogatą magnaterią, średnio zamożnymi szlachcicami, jak również ta najbiedniejszą szlachtą, która poza tytułem szlacheckim nie ma niczego. Szlachta pomimo swoich błędów, jakie popełniała w wolnej Polsce oceniana jest bardzo pozytywnie. Adam Mickiewicz wyraża się nawet o niektórych jej przedstawicielach, że zaczyna jej brakować. Ogólnie rzecz biorąc, prawie cała lektura Pan Tadeusz to sielanka, mamy tu do czynienia z opisem szlachty, w samych superlatywach. Szlachcic ukazany jest zazwyczaj jako wojenny bohater, czy też człowiek wielce zasłużony dla kraju. W tej książce autor nie miał zamiaru nikogo krytykować, powieść ta traktowanie jest bardzo sentymentalnie. Ma chwytać za serce, powodować u ludzi tęsknotę za tym co było i już pewnie nigdy nie wróci. Podczas pisania Pana Tadeusza, Polska chyliła się ku upadkowi, zaś sam poeta, próbował w Polaków tchnąć ducha walki, tak by jeszcze zawalczyli o naszą wspaniałą ojczyznę. Gdyby w Polsce działo się tak jak widział to Mickiewicz, w swoim utworze, do tej pory pewnie moglibyśmy się cieszyć wspaniałym krajem, który byłby światową potęgą. Niestety brak już szlacheckich dworków, nie ma już Podkomorzego, który poprowadziłby Poloneza, życie szlachty, jak również ten stan społeczeństwa, to już historia.

Makbet bohaterem tragicznym Szekspira

10 stycznia 2015 | Kategoria: Bohaterowie | Tagi: , , ,

Makbet bohaterem tragicznym Szekspira Makbet jest typowym bohaterem tragicznym, z dramatów pisanych przez Williama Szekspira. Z jego sytuacji nie ma dobrego wyjścia, tak naprawdę każdy jego ruch, prowadził do tragedii. Bohaterzy Szekspirowskich dramatów, nie mogli wyjść z swoich problemów bez ofiar, bez porażki i straty. Problemy bohatera, zaczynają się wraz z poznaniem przyszłości, która jest przecież nieuchronna. Jednak same sposoby które mają prowadzić do jej spełnienia, nie są już takie szlachetne. Co się okazuje Makbet, musi wkroczyć na drogę zła, nieprawości, oraz przemocy. W zdobyciu celu, postępuje wbrew prawdziwym wartościom. Makbet morduje przecież króla, swojego przyjaciela i kuzyna, który obdarzał go zaufaniem, był dla niego jak brat. Doceniał w pełni jego zaangażowanie, to co robił dla kraju, oraz dla niego. Tragizm całej sytuacji polega na tym iż człowiek ten wie doskonale kogo zabija, jak dobrego i światłego człowieka niszczy. Makbet zaraz po ugodzeniu Dunkana sztyletem traci zmysły, nie wie co ma robić panikuje. Jego życie tym samym stało się lękiem o utratę władzy, oraz strachem przed karą, która i tak zostanie mu wyznaczona. Widzi on nawet duchy zamordowanych, tak jak na przykład duch Banka, który ciągle go nawiedzał. Nieustannie płakał i przechodził z konta w kont, ponieważ rozmyślał nad wróżbą czarownic. Bohater popada w depresje, zbrodnie odbijają się na jego charakterze, staje się zimny, nie czuły.

Adam Mickiewicz, bohater dwojga narodów

18 grudnia 2014 | Kategoria: Epopeje | Tagi: , ,

Adam Mickiewicz, bohater dwojga narodów Adam Mickiewicz który jest twórcą Pana Tadeusza, uważany jest za poetę Polskiego pochodzenia który tworzył ten utwór z myślą o Polsce. Lecz tak naprawdę nie było, Pan Tadeusz inaczej Ostatni zajazd na Litwie, pisany jest o wydarzeniach na Litewskim dworku szlacheckim. Tak samo w prologu, którego każdy Polak powinien znać na pamięć w końcu to nasza narodowa epopeja. To właśnie na samym początku utworu padają słowa ” Litwo ojczyzno moja, ty jesteś jak zdrowie…….”. Jednakże o pochodzenie Adama Mickiewicza nie powinno być żadnych sporów, przecież za jego czasów, Litwa i Polska stanowiła jedno państwo. Autor opisuje w Panu Tadeuszu życie szlachty, jej problemy, oraz spory które pomiędzy sobą toczyła. Wskazuje także na problemy które miały miejsce w tamtych czasach. Przecież nasz kraj był chory potrzebował szybkich reform. Jednakże Pan Tadeusz, to nie tylko polityka, to także piękny opis miłosnych romansów, jak również codziennego życia szlachty. Mi osobiście utkwił w pamięci obraz kobiety, która zajmowała się na dworku tylko i wyłącznie parzeniem kawy. Co bardzo mnie zafascynowała, przecież to bardzo wazka specjalizacja, która zaspawała w moich oczach na miano prawdziwej sztuki. W powieści tej ukazana jest także fascynacja wzorcami Francuskimi, która dominowała wśród szlachty. Już i na Polskiej wsi zaczęły pojawiać się gustownie ubrane damy.

 

Książka jest napisana perfekcyjnym wręcz językiem. Syf, brud, ubóstwo świata są tu widokiem przedstawionym w taki sposób, że czujemy się niebywale poruszeni. Do gustu przypadł mi również koniec i samo przesłanie, obok którego nikt nie powinien przejść obojętnie - mówiąc w skrócie, coś wspaniałego. Gorąco polecam.

O stronie

Strefa to straszna rzecz strefa żyje, raz wejdziesz do strefy, nigdy się z tego nie wygrzebiesz, to jak narkotyk. A my jesteśmy Stalkerami. My strefą żyjemy, my ją kochamy dzięki niej mamy za co zjeść, napić się mamy za co żyć. Brzmi ciekawie? Z pewnością tak. Dodatkową zachętą jest jeszcze fakt, że z kartki na kartkę jest jeszcze ciekawiej co daje naprawdę zaskakujący efekt końcowy. Sama książka opowiada o Stalkerach - łowcach skarbów, którzy wyruszają do strefy lądowania istot pozaziemskich aby zdobyć zakazane przedmioty, w celu sprzedania ich "na czarno", ot niby zwykła praca aczkolwiek niebywale niebezpieczna, albowiem nie polują na Ciebie tylko władze, ale również i sama strefa. http://czytadelko.blox.pl/2015/09/Pani-Stefa-Magdalena-Kicinska.html http://ingransegreto.com