„Kot w pustym mieszkaniu”

25 grudnia 2014 | Kategoria: Wiersze | Tagi: , , ,

„Kot w pustym mieszkaniu” jest jednym z najpiękniejszych i najdyskretniejszych utworów mówiących o śmierci. Bohaterem jest samotny kot, który ciągle czeka na powrót swego nieżyjącego pana. Mieszkanie jest puste, pozbawione właściciela, który odszedł już na zawsze. W dalszej części wydaje się, że podmiotem lirycznym jest kot, który opowiada o swej samotności, czekaniu i nudzie. Choć nie potrafi zrozumieć, wie, że coś się zmieniło i już nie jest tak jak kiedyś. Kot przeczuwa, że stało się coś złego, nie pali się wieczorna lampka a na schodach panuje całkowita cisza. Po całym mieszkaniu poszukuje swego pana, zagląda do półek a nawet pod dywan. Wszystko to nie przynosi rezultatów. Nie pozostaje mu nic innego jak spać i czekać. Zwierzę odgraża się nawet, co zrobi, kiedy właściciel wróci. Zakłada, że będzie podchodził do niego powoli, nie okazując radości, lecz obrazę. Ostatnia zwrotka wyraża przekonanie, że pan powróci do swojego kota, oczekującego go z niecierpliwością. Utwór ten nie zawiera uczuć. Siła wzruszeniowa tkwi w samotności i smutku kota.

Czas trwania utworu

23 grudnia 2014 | Kategoria: Cechy | Tagi: , ,

Czas trwania utworu Geneza utworu Makbet Williama Szekspira, nie jest łatwa, co więcej. Bardzo trudno określić czas trwania owego Dramatu. W tekście znajdują się tylko nie liczne wskazówki dotyczące, miejsca oraz czasu w którym toczyły się losy bohaterów. Przyjmuje się iż akcja Makbeta, toczy się w XI wieku, czyli jeszcze w średniowieczu. Podczas trwania wojny Szkotów, z Norwegami, która była nie zwykle zacięta. Król Dunkan toczył wtedy walkę, z królem Danii Swenem. Szekspir postanawia stworzyć coś nowego, jego dramat, nie jest już oparty na antycznych zasadach. Autor opisuje daleką przeszłość, wydarzenia które dzieją się w dramacie, napisane zostały w 1606 roku, zaś akcja toczy się w XI wieku. Największą różnicą miedzy dramatem Szekspira, a dramatem antycznym, to zerwanie z zasadą, iż akcja dramatu dotyczyła tylko jedno dnia. W tym przypadku akcja toczyła się kilka lat, nie był to szczegółowy opis, każdego dnia, lecz streszczenie wszystkich wydarzeń które miały w tym okresie miejsce. Postacią tytułową jest Makbet, jest on oddanym sługą króla Dunkana, jak również jego krewnym. Podczas bitwy z Norwegami, dowodził on wojskiem Szkockim. Jego zamek znajdował się w Inverness. Można tez o nim powiedzieć że był przykładnym mężem, Lady Makbet. Z początku Makbet, jest przedstawicielem, szlachetnego rycerstwa, bez granicznie oddanego królowi, z czasem po poznaniu wróżby, staję się żądnym władzy człowiekiem, który dla swojego sukcesu gotów jest popełnić zbrodnie.

Utwór wzniosły, wywołujący dumę

21 grudnia 2014 | Kategoria: Epopeje | Tagi: , ,

Utwór wzniosły, wywołujący dumę Myślę iż każdy naród potrzebuję własnego, wzniosłego utworu. Dzięki któremu człowiek mieszkający w danym kraju, może poczuć nie bywałą dumę z tego iż jest jego obywatelem. Podobnie jest z Panem Tadeuszem, to książka która stała się jakby Epopeją Narodową, niemalże każdy Polak przeczytał Pana Tadeusza, większość z nas zna wstęp do tej powieści. Jest to księga która ukazuje to jak żyła szlachta, mówi ona przecież o życiu pełnym sielanki, gdzie gdzieś daleko stąd są wszelkie problemy. Bez wątpienia ta lektura ma swój urok, buduje go wspaniała treść, która oczywiście doskonale przemawia do czytelnika. Każdy kto czytał Pana Tadeusza wie o czym mówię. Sam podczas czytania tej książki, poczułem się dumny z tego powodu iż jestem Polakiem, przecież przez długie lata nasz kraj był wielką potęgą, jako naród nie mamy czego się wstydzić. Myślę iż przeczytanie tej książki zwiększyłoby nam samoocenę. Wzmocniło nasze poczucie przynależności do pięknego kraju jakim jest Polska. Z całą odpowiedzialnością, mogę powiedzieć iż Adam Mickiewicz jest bohaterem naszego narodu, który dzięki swojej twórczości tknął w ten naród nadzieje na lepsze jutro. Ukazał on także jak wspaniały jest nasz kraj, jaką mamy piękną przyrodę i ludzi, którzy są oddanymi patriotami. Myślę iż autor, ukazał większość dobrych stron naszej ojczyzny, za co należy mu się chwała.

 

Książka jest napisana perfekcyjnym wręcz językiem. Syf, brud, ubóstwo świata są tu widokiem przedstawionym w taki sposób, że czujemy się niebywale poruszeni. Do gustu przypadł mi również koniec i samo przesłanie, obok którego nikt nie powinien przejść obojętnie - mówiąc w skrócie, coś wspaniałego. Gorąco polecam.

O stronie

Strefa to straszna rzecz strefa żyje, raz wejdziesz do strefy, nigdy się z tego nie wygrzebiesz, to jak narkotyk. A my jesteśmy Stalkerami. My strefą żyjemy, my ją kochamy dzięki niej mamy za co zjeść, napić się mamy za co żyć. Brzmi ciekawie? Z pewnością tak. Dodatkową zachętą jest jeszcze fakt, że z kartki na kartkę jest jeszcze ciekawiej co daje naprawdę zaskakujący efekt końcowy. Sama książka opowiada o Stalkerach - łowcach skarbów, którzy wyruszają do strefy lądowania istot pozaziemskich aby zdobyć zakazane przedmioty, w celu sprzedania ich "na czarno", ot niby zwykła praca aczkolwiek niebywale niebezpieczna, albowiem nie polują na Ciebie tylko władze, ale również i sama strefa. usuwanie tatuaźy