Władysław Bełza

27 stycznia 2015 | Kategoria: Bohaterowie | Tagi: , ,

Władysław Bełza Bełza uchodził za wielkiego i cenionego komentatora rzeczywistości, animatora życia prasowego, kulturalnego oraz ogólno oświatowego. Był uczniem w warszawskim gimnazjum. Kiedy ukończył je postanowił udać się do oficerskiej szkoły znajdującej się w Kazaniu. Potem został studentem Głównej Szkoły w Warszawie, gdzie powoli szlifował swój literacki warsztat. Już wtedy jednak był współpracownikiem takich pism jak „Przegląd Tygodniowy” czy „Przyjaciel Dzieci”. Na szerszą skalę zadebiutował natomiast w 1867 roku wydając swój pierwszy autorski tomik poetycki pod tytułem „Podarek dla grzecznych dzieci”. W późniejszych latach czytał niedowidzącemu już poecie Wincentemu Polowi. Dzięki temu udało mu się uzyskać pozwolenie na wydanie drugiego tomiku. W późniejszych latach udzielał się w wielu gazetach oraz współpracował z nimi na stałe. Był też redaktorem naczelny przez krótki okres czasu. Pisywał obszerne artykuły do „Polskiego Dziennika”. W jego mieście znany był nie tylko jako autor poruszających wierszy i artykułów, ale też jako organizator wielkich, kulturalnych imprez na różne okazje. On był jedną z osób, które później decydowały o losach chyba najbardziej znanej polskiej książce – „Panu Tadeuszu”. Dzięki niemu ona poszła do druku i to dzięki niemu każdy Polak ma obowiązek jej przeczytania.

Tadeusz Bocheński

17 stycznia 2015 | Kategoria: Bohaterowie | Tagi: , , ,

Tadeusz Bocheński Tadeusz Bocheński zasłynął w świecie kultury nie tylko jako poeta. Był znawcą także innych odłamów kulturalnych, takich jak literatura prozaiczna, muzyka, bardzo dobrze grał także na pianinie, był tłumaczem i pedagogiem szkolnym oraz długoletnim współpracownikiem „Kameny”. Data jego urodzin przypada na siedemnasty kwietnia 1895 roku. Przyszedł na świat w Chrzanowie. Kiedy odszedł jego ojciec w 1899 roku, jego matka przeniosła się z nim i całym rodzeństwem do Lwowa – i właśnie tam ukończył gimnazjum klasyczne i popierał pierwsze nauki muzyczne. Najczęściej była to gra na pianinie. Potem udał się do Wiednia, gdzie udało mu się z wyróżnieniem ukończyć muzyczne studia w Wiedniu. Zaraz potem powrócił z powrotem do Lublina, gdzie zatrudnił się jako nauczyciel w Gimnazjum im. Staszica. Tam przez trzynaście lat uczył języka greckiego oraz łacińskiego. Tam również stawiał pierwsze odważne kroki w świecie poetyckim. Kiedy skończył naukę w 1925 roku, przeniósł się do siedziby redakcji dwutygodnika „Nowe Życie”. Tam właśnie drukował swoje pierwsze wiersze, tam recenzował teatralne recenzje oraz przekłady różnych sztuk. W 1934 roku postanowił zrezygnować z pracy pisarza i przenieść się do Zakopanego, gdzie zmarł.

Makbet bohaterem tragicznym Szekspira

10 stycznia 2015 | Kategoria: Bohaterowie | Tagi: , , ,

Makbet bohaterem tragicznym Szekspira Makbet jest typowym bohaterem tragicznym, z dramatów pisanych przez Williama Szekspira. Z jego sytuacji nie ma dobrego wyjścia, tak naprawdę każdy jego ruch, prowadził do tragedii. Bohaterzy Szekspirowskich dramatów, nie mogli wyjść z swoich problemów bez ofiar, bez porażki i straty. Problemy bohatera, zaczynają się wraz z poznaniem przyszłości, która jest przecież nieuchronna. Jednak same sposoby które mają prowadzić do jej spełnienia, nie są już takie szlachetne. Co się okazuje Makbet, musi wkroczyć na drogę zła, nieprawości, oraz przemocy. W zdobyciu celu, postępuje wbrew prawdziwym wartościom. Makbet morduje przecież króla, swojego przyjaciela i kuzyna, który obdarzał go zaufaniem, był dla niego jak brat. Doceniał w pełni jego zaangażowanie, to co robił dla kraju, oraz dla niego. Tragizm całej sytuacji polega na tym iż człowiek ten wie doskonale kogo zabija, jak dobrego i światłego człowieka niszczy. Makbet zaraz po ugodzeniu Dunkana sztyletem traci zmysły, nie wie co ma robić panikuje. Jego życie tym samym stało się lękiem o utratę władzy, oraz strachem przed karą, która i tak zostanie mu wyznaczona. Widzi on nawet duchy zamordowanych, tak jak na przykład duch Banka, który ciągle go nawiedzał. Nieustannie płakał i przechodził z konta w kont, ponieważ rozmyślał nad wróżbą czarownic. Bohater popada w depresje, zbrodnie odbijają się na jego charakterze, staje się zimny, nie czuły.

Okrutna Lady Makbet

7 stycznia 2015 | Kategoria: Bohaterowie | Tagi: , ,

Okrutna Lady Makbet Lady Makbet, podobnie jak jej mąż jest postacią tragiczną, jednocześnie autentyczną psychologicznie. W przeciwieństwie do naszego tytułowego bohatera, od samego początku jawi się jak rządna władzy, demoniczna kobieta. Dowiadujemy się o niej wszystkiego po przeczytaniu listu od męża już w pierwszym akcie owej sztuki. W kobiecie tej może zadziwiać nas przebiegłość, oraz doskonałe rozeznanie sytuacji. Makbet nie wspomina jej przecież w liście o jego rozterkach. Wie ona tylko o przepowiedni, od razu rozpoznaje iż jest ona dwuznaczna. Z jednej strony będą oni mogli cieszyć się władzą, z drugiej strony mogą zostać upodleni, przez ślepą rządzę bycia władcami Szkocji. Lady Makbet od razu podkreśla mężowi fakt, iż nie dostanie on się na szczyty w sprawiedliwy sposób, namawia go do zejścia na złą drogę, tylko po to by osiągnąć sukces. Kobieta ta doskonale zna swego męża, przewiduje z dużą dokładnością jego ruchy, jego słabości, jego wąchania. Pomimo tego iż nic jej nie mówił, kobieta wie że mąż się wącha i będzie chciał przyspieszyć tok wydarzeń. W dodatku ma pewność że zrobi to każdym sposobem, byłe byłby on szybki. Lady Makbet, nie chce być matką, nie chce czuć szczęścia. Gotowa jest oddać się złu, chce być podła i bezwzględna. Całkowicie zaślepiona przez żądzę władzy, by ją osiągnąć jest w stanie zrobić wszystko.

Problematyka Makbeta

7 stycznia 2015 | Kategoria: Bohaterowie | Tagi: , ,

Problematyka Makbeta Czołowym tematem w dramacie Makbeta, jest problem zła na świecie, oraz w człowieku. Problem ten ukazany jest przez autora, na wiele sposobów. Odnosi się on do wielu spraw. Najważniejsze jest to iż grzechy ludzi pokazane są na dwóch płaszczyznach: fantastycznej i realistycznej. W pierwszej z nich są ludzie, którzy na swoje nie szczęście są prowokowani, tak by mogli dokonać zbrodni. Robią to oczywiście za namową wiedźm i postaci Hekatę. Zło które obecne jest w dramacie od samego początku, jest ukryte pod płaszczem fantastycznym, mianowicie trzech czarownic, jakiś dziwnych stworzeń. Są złe dlatego że ich pojawienie sieje grozę, która budzona jest zarówno u osób dramatu, jak i czytelników. Wiedźmy są na tyle przerażające, dlatego iż mają one wpływ na poczynania ludzi, zawsze bez względu na to kim kierują, spychają go na złą stronę. Ciągle kuszą bohaterów, obietnicą wspaniałego życia, co okazuje się później przekleństwem tych ludzi. Wiemy iż w scenie czarów, podłe czarownice, przywołują złe moce, które mają przepowiedzieć Makbetowi przyszłość. W obecnych czasach zjawy są tylko elementem świata fantastycznego. Podczas pisania dramatu, Szekspir wiedział iż w jego czasach, zjawy podkreślały treść, jak również pomagały uzmysłowić nam problem zła, który dotyka ludzi na całym świecie. Ogólnie rzecz biorąc zło, jest przedstawione w dramacie bardzo czytelnie.

« poprzednie  

Książka jest napisana perfekcyjnym wręcz językiem. Syf, brud, ubóstwo świata są tu widokiem przedstawionym w taki sposób, że czujemy się niebywale poruszeni. Do gustu przypadł mi również koniec i samo przesłanie, obok którego nikt nie powinien przejść obojętnie - mówiąc w skrócie, coś wspaniałego. Gorąco polecam.

O stronie

Strefa to straszna rzecz strefa żyje, raz wejdziesz do strefy, nigdy się z tego nie wygrzebiesz, to jak narkotyk. A my jesteśmy Stalkerami. My strefą żyjemy, my ją kochamy dzięki niej mamy za co zjeść, napić się mamy za co żyć. Brzmi ciekawie? Z pewnością tak. Dodatkową zachętą jest jeszcze fakt, że z kartki na kartkę jest jeszcze ciekawiej co daje naprawdę zaskakujący efekt końcowy. Sama książka opowiada o Stalkerach - łowcach skarbów, którzy wyruszają do strefy lądowania istot pozaziemskich aby zdobyć zakazane przedmioty, w celu sprzedania ich "na czarno", ot niby zwykła praca aczkolwiek niebywale niebezpieczna, albowiem nie polują na Ciebie tylko władze, ale również i sama strefa. http://ksiazka-od-kuchni.blogspot.com/2015/08/co-jesli-rebecca-donovan.html